Zabieg wszczepiania pierścieni śródrogówkowych to nowoczesna procedura okulistyczna, która znacząco poprawia jakość widzenia osób cierpiących na stożek rogówki oraz inne zaburzenia kształtu rogówki. 

Ta strona opisuje metodę crosslinkingu. Przebieg zabiegu w naszych klinikach, warianty łączone z laserem i cenę znajdziesz na stronie zabiegowej.

Cross-linking — najkrótsze odpowiedzi

• Na czym polega zabieg cross-linking? Rogówkę nasącza się ryboflawiną, czyli witaminą B2, i naświetla światłem UVA. Powstaje sieciowanie włókien kolagenu, dzięki czemu rogówka staje się sztywniejsza i mniej podatna na odkształcenia.
• Czy cross-linking poprawia wzrok? Nie jest to celem zabiegu. Zahamowanie progresji stożka i mechaniczne wzmocnienie rogówki zatrzymuje pogarszanie się wzroku, ale nie cofa istniejących już zaburzeń widzenia.
• Jakie są przeciwwskazania do cross-linkingu? Rogówka cieńsza niż 400 µm, stany zapalne rogówki, inne czynne infekcje oka oraz zaburzenia gojenia się tkanek.
• Jak przygotować się do zabiegu cross-linking? Twarde soczewki kontaktowe należy odstawić na 3–4 tygodnie przed zabiegiem. Po zabiegu oczy są nadwrażliwe na światło, dlatego potrzebna jest osoba, która odwiezie pacjenta do domu.
• Jak wygląda rekonwalescencja po cross-linkingu? Na rogówkę zakłada się opatrunkową soczewkę kontaktową, którą nosi się do wizyty kontrolnej, i stosuje krople z antybiotykiem oraz steroidem. Nadwrażliwość na światło może utrzymywać się nawet do kilku tygodni.
• Kiedy widać efekty cross-linkingu? Pierwsze efekty są widoczne po około 3 tygodniach, a ostateczne po 6 do 8 miesięcy. Przez ten czas pacjent odczuwa stopniową poprawę widzenia.

Crosslinking (cross-linking, cross linking, CXL) to metoda leczenia stożka rogówki, która polega na mechanicznym wzmocnieniu rogówki poprzez sieciowanie kolagenu rogówkowego. Odbywa się to poprzez miejscową aplikację ryboflawiny, czyli witaminy B2 oraz naświetlanie światłem UVA. Wzmocniona w ten sposób rogówka staje się sztywniejsza i mniej podatna na odkształcenia.

Zaćma pęczniejąca nazywana jest także zaćmą cukrzycową. Pojawia się na skutek intensywnego wyrównywania długo trwającej hiperglikemii.