Stożek rogówki to postępująca choroba oczu prowadząca do ścieńczenia i zniekształcenia rogówki, a w dalszej kolejności do pogorszenia wzroku – krótkowzroczności i astygmatyzmu a często także nadwrażliwości na światło. Degeneracyjny i postępujący charakter choroby sprawia, że pacjenci zmuszeni są do częstych zmian mocy szkieł okularowych, a mimo to nie doczuwają znaczącej poprawy jakości widzenia. Stożek rogówki w przeważającej liczbie przypadków dotyczy obydwu oczu, chociaż zazwyczaj nasilenie choroby jest asymetryczne i rzadko w pełni jednakowe w obu oczach.

W najłagodniejszej fazie stożka rogówki stosuje się okulary i soczewki kontaktowe. Kiedy jednak oba sposoby przestają przynosić pożądane efekty, warto poddać się zabiegowi o nazwie CROSS-LINKING.

adres:

SwissLaser (Horizon Plaza) ul. Domaniewska 39A, 02-672 Warszawa

telefon:

+48 221 201 690

Image module

CROSS-LINKING (nazwa pochodzi od efektu, który wywołuje) – zwany także poprzecznym sieciowaniem wiązań, krzyżowym kolagenowaniem rogówki albo CXL – powoduje usztywnienie rogówki i zwiększa jej mechaniczna odporność. Usztywnienie rogówki dokonuje się dzięki zwiększeniu liczby wiązań między budującymi ją włóknami kolagenu. Następuje ono pod wpływem naświetlania rogówki promieniami UVA. W celu zwiększenia wrażliwości powierzchownych warstw rogówki na promieniowanie UVA, nasącza się ją specjalną substancją fotouczulającą, czyli ryboflawiną (witaminą B2). Badania kliniczne potwierdzają, że działanie ryboflawiny przyczynia się do spowolnienia lub zatrzymania choroby, a w niektórych przypadkach jej regresji. Zabieg ten pozwala więc ominąć przeszczep rogówki.

Wśród czynników ryzyka predysponujących pacjenta do stożka rogówki wymienia się:

  • czynniki genetyczne (6-19 % przypadków),
  • samoistne wrodzone wady układu wzrokowego lub wady ujawniające się w przebiegu takich chorób jak zespół Downa, zespół Alposta, zespół Marfana i Ehlersa-Danlosa,
  • powikłania związane z występowaniem alergii i atopii,
  • choroby oczu – zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, retinopatia wcześniaków, wiosenne zapalenie spojówek i rogówki,
  • brak równowagi enzymatycznej,
  • nadmierną ekspozycją na promienie UV, w tym promienie słoneczne,
  • źle dopasowane oraz niedbale aplikowane soczewki kontaktowe i związane z tym tarcie oczu.

Objawy i diagnostyka stożka rogówki

Objawy stożka rogówki są niespecyficzne (postępujące pogorszenie wzroku, rozmywanie się obrazu, nadwrażliwość na światło, pieczenie i zaczerwienienie oczu) i łatwo zbagatelizować toczący się proces chorobowy. Dlatego jeśli w rodzinie rejestrowano przypadki stożka rogówki, trzeba domagać się diagnostyki w tym kierunku. Uwagę powinna zwrócić także sytuacja, w której w wieku dojrzewania u pacjenta zbyt szybko postępuje krótkowzroczność, skarży się on na efekt/objaw halo wokół źródła światła i rozmywanie się obrazu, a kolejne zmiany okularów nie są skuteczne.

Diagnostyka stożka rogówki obejmuje:

  • pogłębiony wywiad,
  • ocenę ostrości wzroku do dali,
  • keratometrię (pomiar krzywizny rogówki),
  • retinoskopię (badanie stanu refrakcji oka),
  • badanie rogówki w lampie szczelinowej,
  • topografię rogówki.

Są to badanie nieinwazyjne i bezbolesne.

Przebieg operacji

Zabieg poprzedza przygotowanie Pacjenta, polegające na myciu twarzy środkiem o właściwościach odkażających. Po tym Pacjent dostaje znieczulenie miejscowe, w formie zastrzyku lub aplikacji specjalnych kropli do oczu, a jego powieki są unieruchamiane na czas operacji. Chirurg usuwa górną warstwę ochronną rogówki i podaje krople ryboflawiny, które pozostają w oku przez ok. 30 minut. Następnie przeprowadza się trwające 10 minut naświetlanie rogówki promieniami UV, po którym Pacjent otrzymuje miękkie opatrunkowe soczewki kontaktowe. Ich zadaniem jest ochrona oka w czasie rekonwalescencji. Po operacji Pacjent otrzymuje leczenie farmakologiczne, które zapobiega powstawaniu stanów zapalnych i zmniejsza ból pooperacyjny. Soczewki ochronne są usuwane przez chirurga po kilku dniach.

  • Przygotowanie
    Pierwszym krokiem jest dezynfekcja obszaru twarzy. Pacjentowi podawane jest znieczulenie w formie kropli do oczu lub zastrzyku. Następnym etapem jest unieruchomienie powiek. Całe przygotowanie do zabiegu jest w pełni bezbolesne.
  • Krople ryboflawiny
    Zabieg rozpoczyna się od usunięcia górnej warstwy ochronnej rogówki, nabłonka. Następnie do oka na 30 minut aplikowane są specjalne krople z ryboflawiną.
  • Promieniowanie UV
    Po podaniu kropli z ryboflawiną następuje 10-minutowe napromieniowanie rogówki światłem UV.
  • Faza pozabiegowa
    Końcowym etapem jest ochrona oka po operacji za pomocą miękkich soczewek i leczenie farmakologiczne, które ma na celu zapobieganie stanom zapalnym i zmniejszenie bólu pooperacyjnego. Soczewki ochronne są usuwane po kilku dniach przez chirurga. To wszystko!