Między 40, a 60 rokiem życia nasz wzrok się pogarsza. Powodem tego jest najczęściej utrata elastyczności naturalnej soczewki. Dzięki nowoczesnym metodom chirurgicznym możliwe jest jednak ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie problemów ze wzrokiem i potrzeby noszenia okularów! Pomiędzy 40, a 45 rokiem życia czytanie na bliskie odległości staje się coraz trudniejsze – proces ten nazywany jest utratą zdolności akomodacji oka. Elastyczność soczewki ulega zmniejszeniu z powodu osadzania się wapnia, a oko traci zdolność dopasowywania się do warunków otoczenia. Nie może już optymalnie przełączać się na widzenie z bliska i daleka.

Starczowzroczność nie jest chorobą, ale fizjologicznym procesem starzenia się. Jest dynamiczna, co oznacza, że wraz z wiekiem widzimy coraz gorzej na bliskie odległości.

adres:

SwissLaser (Horizon Plaza) ul. Domaniewska 39A, 02-672 Warszawa

telefon:

+48 221 201 690

Image module
Krótkowzroczność
Z czego wynika miopia i jak można pozbyć się krótkowzroczności?
Dalekowzroczność
Czym jest dalekowzroczność i jak można ją leczyć?
Monowizja
Najpopularniejsza metoda usuwania starczowzroczności.

Czym jest starczowzroczność?

Kiedy litery w gazecie nagle wydają się coraz mniejsze i by móc czytać musimy trzymać ją coraz dale, to znak, że nadszedł ten moment – początek starczowzroczności. Ta wada wzroku, zwana prezbiopią, nie ma nic wspólnego z dalekowzrocznością czy krótkowzrocznością. Nie jest to również choroba, ale po prostu objaw starzenia się organizmu. Zwykle zaczyna się około 45 roku życia. Jej początkom mogą również towarzyszyć nawracające bóle głowy.

Soczewka starzeje się

Do starczowzroczności dochodzi, ponieważ soczewka oka, tak jak cały organizm człowieka, ulega procesowi starzenia. Osady wapnia zmniejszają jej elastyczność. Od około połowy życia soczewka traci zdolność do akomodacji, co oznacza, że nie może już łatwo przełączać się między widzeniem bliskim i dalekim.

Starczowzroczność: koniec w wieku 60 lat

Starczowzroczność dotyka każdego bez wyjątku, na co nie mają wpływu wcześniejsze wady wzroku, jednak warto wiedzieć, że akomodacja nie pogarsza się stale aż do końca życia. Około 60 roku życia dochodzi do zatrzymania tego procesu.

Czy mam już objawy starczowzroczności?

Możesz łatwo sprawdzić, czy dotknęły Cię początki starczowzroczności. Skoncentruj się na czytaniu tekstu z bliska, a następnie szybko spojrzyj na okno, obraz lub telewizor. Jeśli przesunięcie wzroku na widzenie do dali zajmuje kilka sekund (aż do momentu, gdy znów zobaczysz ostry obraz), powinieneś szukać pomocy okulistycznej.

Nie, nie chcę okularów

Jeśli nie dopuszczasz do siebie myśli o noszeniu okularów do czytania, progresywnych lub trifokalnych, istnieje kilka sposobów na chirurgiczną korekcję starczowzroczności. W SwissLaser oferujemy różne możliwości korekcji starczowzroczności. Wspólnie wybierzemy najodpowiedniejszą metodę.

Stosowane w SwissLaser metody korekcji starczowzroczności

Monowizja za pomocą

  • Chirurgii laserowej;
  • Chirurgii soczewki (refrakcyjna wymiana soczewki, soczewki FAKIJNE).

Wymiana soczewki, znana również refrakcyjną wymianą soczewki, może być wykonywana przy użyciu różnych, indywidualnie dopasowanych soczewek. Oferujemy odpowiednie soczewki do każdej wady wzroku:

  • Soczewki wieloogniskowe najnowszej generacji (soczewki trójogniskowe, do widzenia do bliży i dali oraz obszaru pośredniego);
  • Soczewki jednoogniskowe (znane również „soczewkami wzmacniającymi”, często używane w chirurgii zaćmy);
  • Soczewki toryczne (do korekcji astygmatyzmu);
  • Toryczne soczewki trójogniskowe (korygują starczowzroczność oraz astygmatyzm);
  • Soczewki FAKIJNE wszczepiane dodatkowo do naturalnej soczewki.

Leczenie starczowzroczności – krok po kroku

Przed zabiegiem – wstępne badania

Na początku pierwszej wizyty przeprowadzamy kompleksowy wywiad anamnestyczny. Zapisujemy wówczas nie tylko wcześniejsze choroby, przeprowadzone operacje i zażywane przez Pacjenta leki, ale również wyjaśniamy, co jest szczególnie uciążliwe w przypadku starczowzroczności i jakie metody korekcji wchodzą w rachubę. Przekazujemy wyczerpujące informacje na temat różnych opcji korekcji starczowzroczności.

Pełna kontrola oczu

Następnie dokładnie badamy oczy. Ustalamy dokładną ostrość widzenia i dokładny stopień starczowzroczności. Badamy siatkówkę oraz mierzymy ciśnienie wewnątrz oka. Badania te służą ustaleniu, czy występują również inne choroby oczu. W kolejnym kroku mierzymy oko i przeprowadzamy biometrię optyczną, uważaną za najbardziej precyzyjną metodę pomiaru długości osi i częściowych odcinków gałki ocznej. Rejestrujemy także krzywiznę rogówki – odbywa się to całkowicie bezdotykowo za pomocą lasera, który dokonuje pomiaru wzdłuż osi oka. Metoda ta jest w pełni bezpieczna i pozwala wykluczyć błędy pomiarowe występujące przy pomiarze z użyciem ultradźwięków.

Badanie rogówki

W celu dokonania optymalnej korekcji starczowzroczności, sporządzana jest dokładna mapa rogówki. Za pomocą tomografii rogówki precyzyjnie mierzy się ścianę przednią i tylną oraz jej grubość. Badanie to służy określeniu wszystkich właściwości anatomicznych rogówki. Na podstawie takiej „mapy” ustala się siłę załamywania oka, która odgrywa bardzo ważną rolę podczas operacji korekcji.

Oferujemy dodatkowo inne bezbolesne badanie przedniej ściany rogówki – optyczną koherentną tomografię przedniego odcinka oka. Badanie jest bezdotykowe i można je porównać do badania ultrasonograficznego, zamiast dźwięku stosuje się jednak światło laserowe.

Badanie czoła fali

Następnie przeprowadzane jest badanie czoła fali. Do oka wysyłana jest wiązka świetlna, skupiana dokładnie na siatkówce. Z tego miejsca przez soczewkę i rogówkę rozchodzi się czoło fali świetlnej. Za pomocą tej metody można dokładnie określić, gdzie wymagane jest laserowanie w celu optymalizacji siły widzenia.

Ważne przy badaniu wstępnym

Nie należy zakładać miękkich soczewek kontaktowych przez tydzień, a twardych soczewek kontaktowych przez trzy tygodnie przed badaniem.
Podczas badania stosowane są krople do oczu służące rozszerzeniu źrenic. Powoduje to wyższą czułość na światło, z tego względu nie powinno się prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn od dwóch do trzech godzin po badaniu.

Jaki jest następny krok?

Po wstępnym badaniu omawia się, czy operacja laserem okulistycznym jest w danym przypadku odpowiednia. Pacjent jest informowany o przebiegu operacji, ryzyku i skutkach ubocznych oraz o dalszym leczeniu.

Umówienie terminu

Jeśli pacjent decyduje się na korekcję starczowzroczności, wspólnie ustalamy idealnie odpowiadający mu termin. Do dwóch dni przed operacją można ponownie nosić soczewki kontaktowe.

Laserowa korekcja starczowzroczności

W tej nowoczesnej metodzie, pozwalającej zrezygnować z noszenia okularów, wykorzystywane są dwa różne lasery. W rogówce wykonuje się małe nacięcie przy użyciu najnowocześniejszego lasera femtosekundowego. Następnie używany jest laser excimerowy. Aby móc ponownie ostro widzieć z bliska i daleka, przy użyciu lasera oko dominujące jest ustawiane na dobre widzenie dla dali, natomiast drugie oko na krótkowzroczność między -0,5 i -1,5 dioptrii. Żeby widzenie przestrzenne było w jak najmniejszym stopniu ograniczone, dbamy o to, by różnica między oczami nie przekraczała 1,5 dioptrii. Oczywiście w indywidualnych przypadkach istnieją znaczne różnice w zakresie potrzeb widzenia z bliska i daleka.

Każdy, kto hobbystycznie gra w golfa i służbowo dużo podróżuje samochodem, potrzebuje lepszego widzenia z daleka, jest zatem bardziej skłonny zaakceptować nieznaczne wady (takie jak noszenie okularów podczas jazdy w nocy). Z kolei ktoś, kto cały dzień siedzi przed komputerem i lubi czytać wieczorem, będzie wolał mieć lepsze widzenie z bliska i nieco gorsze z daleka. Jeśli zabieg wykonywany jest w drugiej fazie życia, mogą po nim wystąpić problemy z trójwymiarowym widzeniem.

Książę poetów, Johann Wolfgang von Goethe, miał wrodzoną monowizję, stąd dziś nazywa się ją widzeniem Goethego

Przed przeprowadzeniem zabiegu, symuluje się konkretny rodzaj widzenia soczewkami kontaktowymi. Odbywa się to w ramach badania wstępnego. Jeżeli badanie wstępne nie będzie wystarczające do ostatecznej oceny tolerancji, próba może być kontynuowana z różnymi soczewkami kontaktowymi, również przez kilka dni. Około 80 procent ludzi radzi sobie z tym dobrze, 20 procent mniej – dla tej grupy można jednak znaleźć inne metody korekcji starczowzroczności.

Ważne jest, aby dać sobie czas na zapoznanie się z nowym widzeniem. Oznacza to, że aparat wzroku może potrzebować kilku dni, aby ponownie się przystosować i widzieć normalnie – bez starczowzroczności.

Korekta implantami

Starczowzroczność można leczyć specjalnymi implantami soczewek. Metoda ta nazywana jest wcześniejszą operacją zaćmy, ponieważ polega na usunięciu z oka soczewki ze starczowzrocznością i zastąpieniu jej sztucznymi soczewkami, które nie mogą zachorować na zaćmę.

Zabieg wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych, po kompleksowym badaniu wzroku. Po znieczuleniu rogówki kroplami wykonuje się małe nacięcie na krawędzi rogówki. Cięcie to jest tak małe, że nie jest po nim potrzebny żaden szew. Soczewka naturalna jest rozdrabniana i zasysana za pomocą urządzenia ultradźwiękowego. Torebka soczewki pozostaje nienaruszona przez cały czas. Następnie przez maleńkie nacięcie wprowadzana jest zwinięta sztuczna soczewka, która sama się rozwija i dokładnie dopasowuje do oka. Wszystko to jest dla pacjenta bezbolesne. Po zakończeniu zabiegu oko jest przykrywane opaską, a Pacjent może opuścić klinikę z osobą towarzyszącą.

Soczewki wieloogniskowe

Soczewka wieloogniskowa bardzo dobrze nadaje się do korekcji starczowzroczności. Składa się z kilku pierścieni, z których każdy ma inną zdolność skupiania. W ten sposób powstaje kilka punktów ogniskowych w oku, które umożliwiają zarówno widzenie do bliży, jak i dali. Wadą soczewek wieloogniskowych jest utrudnienie w prowadzeniu pojazdów w nocy (wokół reflektorów i innych źródeł światła powstają pierścienie świetlne i odbicia).

Soczewki trójogniskowe

Te najnowocześniejsze soczewki wieloogniskowe również tworzą kilka punktów ogniskowych w oku. Są wystarczające dla widzenia do bliży i dali oraz obszaru pośredniego. Dzięki nim można dobrze widzieć nawet z odległości 60 do 80 cm. Ponadto poprawiają widoczność w nocy. W naszej praktyce używamy wyłącznie wieloogniskowych soczewek najnowszej generacji.

Dzień operacji

W dzień operacji należy przyjść wraz z osobą towarzyszącą. W tym dniu nie należy stosować żadnych kremów, pudrów, makijażu, tuszu do oczu, wody po goleniu i innych substancji nakładanych na twarz. Jest to istotne dla zapobiegania infekcji oczu. Można normalnie jeść i pić. Następuję wyjaśnienie ostatnich kwestii. Pacjenci dostają również leki i instrukcje dotyczące ich stosowania po operacji. Zanim zaczniemy, umawiamy się na wizytę kontrolną następnego dnia rano. Sam zabieg jest bardzo szybki – trwa tylko 10-20 minut i nie powoduje żadnego bólu.

A po zabiegu?

Po wykonaniu korekcji oczu, Pacjent dostaje okulary ochronne i może iść z osobą towarzyszącą do domu. Mogą u niego wystąpić objawy takie jak łzawienie oczu, lekkie pieczenie czy poczucie obecności ciała obcego. W tym dniu oczy powinny być w miarę możliwości zamknięte (za wyjątkiem np. wyjścia do toalety lub jedzenia). Należy unikać oglądania telewizji, czytania, pracy na komputerze, korzystania ze smartfonów itp. Powieki uciskają rogówkę, co przyspiesza jej gojenie. Aby zapobiec nudzie, można posłuchać audiobooka lub muzyki. Poza tym należy zachować spokój.

Okulary ochronne powinny być zakładane również na noc, aby zapobiec przez przypadkowym zranieniem się w oko. Należy unikać pocierania i uciskania oczu w pierwszych dniach po operacji. Po operacji laserowej, przez dwa tygodnie należy zrezygnować z makijażu, by uniknąć infekcji oka. Po wymianie soczewek „zakaz makijażu” obowiązuje przez cztery tygodnie. Przez dwa tygodnie nie należy kąpać się w wannie, chodzić do spa lub sauny, ani brać prysznica z twarzą bezpośrednio w kierunku strumienia wody. Przez dwa tygodnie należy również unikać przeciągów, zadymionych, wietrznych i zakurzonych pomieszczeń. Dotyczy to również wysiłku fizycznego.

Pacjenci otrzymują od nas plan zakraplania oczu i dwa rodzaje kropli (krople z kortyzonem i antybiotykiem). Plan wskazuje kiedy i z jakimi lekami należy zakraplać oczy.

W dzień po operacji, należy przyjść na kolejną umówioną wizytę. Zwykle w tym dniu Pacjenci nie mają żadnych dolegliwości i odzyskują około 90 procent wzroku. Następne badanie jest planowane na kolejny miesiąc.

Podsumowanie

Dostępnych jest kilka metod trwałej korekcji starczowzroczności. Wszystkie zabiegi mogą być wykonywane ambulatoryjnie i są dla pacjenta całkowicie bezbolesne.

Monowizja jest metodą odpowiednią dla osób w podeszłym wieku, które radzą sobie dobrze z okiem dalekiego i bliskiego widzenia (przed operacją przeprowadza się symulację przy użyciu soczewek kontaktowych).
Wymiana soczewek jest potrzebna, jeśli w rachubę nie wchodzi korekcja laserem, Pacjent ma ponad 50 lat, a jego naturalna soczewka jest już lekko zmętniona (początek zaćmy).

W przypadku refrakcyjnej wymiany soczewki, soczewka naturalna jest usuwana za pomocą sterowanego komputerem ultradźwięku i zastępowana odpowiednią sztuczną soczewką.

W SwissLaser stosujemy najnowocześniejsze soczewki wieloogniskowe (soczewki trójogniskowe), które pozwalają na dobre widzenie do bliży i dali oraz doskonale pokrywają obszar pomiędzy widzeniem bliskim i dalekim (obszar pośredni).

Zaledwie kilka dni po operacji Pacjent odzyskuje dobry wzrok i nie musi używać już okularów.

Jeśli po wymianie soczewek nadal występują pozostałości wady wzroku, można je z reguły skorygować korekcją laserem.

Najczęściej zadawane pytania

Oko starzeje się jak cały organizm człowieka. Od około 45 roku życia coraz częściej na soczewkach gromadzi się osad wapienny i zdolność do przełączania między widzeniem bliskim i dalekim ulega zmniejszeniu (zdolność ta nazywana jest akomodacją). Starczowzroczność dotyka każdego człowieka, niezależnie od tego, czy miał już wadę wzroku czy nie.

Zasadniczo istnieją dwie metody korekcji starczowzroczności:

  • Laserowa korekcja starczowzroczności – nazywana również monowizją. Oko wiodące jest ustawiane na widzenie do dali, a drugie na widzenie do bliży.
  • Wymiana soczewki naturalnej przy pomocy laserowej chirurgii soczewki. W zależności od wymagań, naturalna soczewka jest wówczas delikatnie usuwana i zastępowana soczewkami wielo- lub trójogniskowe.

Przed podjęciem decyzji za lub przeciw danej metodzie, bardzo dokładnie badamy oczy pacjenta. Przeprowadza się następujące badania:

  • pomiar ostrości wzroku,
  • pomiar stopnia starczowzroczności,
  • badanie siatkówki,
  • pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego,
  • dokładny pomiar oka za pomocą biometrii, badania rogówki, topografii rogówki i badania czoła fali.

Jeśli nie ma podstaw do wykluczenia operacyjnej korekcji starczowzroczności, przedstawiamy Pacjentowi dostępne metody i omawiamy z nim, która z nich jest dla niego najbardziej odpowiednia.

Wszystko zależy od Pacjenta: termin można ustalić natychmiast, jednak zawsze pozostawiamy czas potrzebny do namysłu.

Nie. Oko na czas zabiegu jest znieczulane kroplami, a Pacjent nie odczuwa żadnego bólu. Po zabiegu można odczuwać lekkie pieczenie lub uczucie obecności obcego ciała, które zwykle znika drugiego dnia.

Przed podjęciem decyzji za lub przeciw laserowej korekcji starczowzroczności, przeprowadzamy symulację różnymi soczewkami kontaktowymi, które nosi się przez kilka godzin. Wówczas można dokładnie określić, czy oczy pacjenta są odpowiednie dla danej formy korekcji.

Jeśli monowizja nie wchodzi w rachubę lub oczy nie nadają się do tej metody, można zdecydować się na zastąpienie soczewki naturalnej soczewką specjalnie dostosowaną do oka.

Nie. Również ten zabieg wykonujemy ambulatoryjnie w naszej klinicę, przy znieczuleniu miejscowym. Podczas zabiegu praktycznie nie odczuwa się bólu, a zaraz po nim można wrócić do domu.

Na wczesnym etapie operacji soczewki oczy były operowane w różne dni, ponieważ obawiano się, że w operowanym oku może wystąpić stan zapalny. Dlatego też pomiędzy tymi dwoma operacjami upływało kilka dni. Obecnie ta procedura nie jest już konieczna, ponieważ wymiana soczewki jest metodą bardzo bezpieczną. W SwissLaser wykonujemy zabiegi na obu oczach w ramach jednego zabiegu. Na życzenie Pacjenta możemy wykonać zabieg na drugie oko po kilku dniach lub tygodniach.

Po wymianie soczewki oczy mogą być przez krótki czas bardziej wrażliwe na światło i nie powinny być narażane na działanie wiatru i kurzu.

Po zabiegu należy chronić wzrok. Widzenie nie jest natychmiast pełne. Osoba towarzysząca pomoże chronić oczy oraz odprowadzi Pacjenta bezpiecznie do domu.

Soczewki te wykonane są z wysokiej jakości tworzywa sztucznego. Składają się z kilku pierścieni (podobnych do rowków na płycie). Każdy pierścień pozwala na inny kąt załamywania w oku, dzięki czemu po ich włożeniu można ponownie dobrze widzieć, zarówno z bliska, jak i z daleka.

Tak. Tak zwany obszar pośredni między widzeniem bliskim i dalekim jest bardzo dobrze pokrywany soczewkami trójogniskowymi. Oznacza to, że można również doskonale widzieć w odległości od 60 do 80 cm (przybliżona odległość fotela do monitora komputera stacjonarnego).

Makijaż, kremy do twarzy itp. mogą dostać się do oka podczas zabiegu i spowodować infekcje pooperacyjne. Sztywne rzęsy (spowodowane obecnością tuszu do rzęs) mogą utrudniać utrzymanie otwartych oczu podczas zabiegu. Zawarty w oparach perfum alkohol pochłania energię lasera, co może prowadzić do nieprawidłowej korekcji.

Od 10 do 20 minut

Oczywiście, że tak. Dlatego tym ważniejsze jest, aby zabrać ze sobą osobę towarzyszącą.

Może wystąpić lekkie pieczenie i uczucie obecności obcego ciała w oku. Te skutki uboczne powinny jednak ustąpić następnego dnia. Jeśli jednak niepokoisz się, odczuwasz większy ból lub problem z widzeniem, możesz do nas zadzwonić w dzień i w nocy.

Noszenie opaski na oczy / okularów ochronnych zapobiega przypadkowemu uderzeniu w oko.

W zależności od metody w drugim dniu pooperacyjnym Pacjent powinien odzyskać od 80 do 90 procent widzenia. Może jednak upłynąć kilka dni/tygodni, zanim zostanie osiągnięte 100 procent. Zaraz po zabiegu nie są jednak już potrzebne okulary.